Data publikacji:

Wady i zalety szkła szafirowego w zegarku

Przy produkcji najznakomitszych zegarków znaczenie mają najdrobniejsze detale. Choć sercem zegarka jest jego mechanizm, dużą uwagę warto poświęcić szkiełku. To ono odpowiada za idealną przejrzystość oraz ochronę tarczy. Jednym z najbardziej pożądanych rodzajów jest szkiełko szafirowe. Jakie ma wady i zalety?
szkło szafirowe

Rodzaje szkieł w zegarkach

Podczas zakupu zegarka wiele osób skupia się na rodzaju mechanizmu, a tymczasem wybór szkiełka również ma znaczenie. Jakie szkiełka stosuje się najczęściej w produkcji zegarków i jakie miejsce znajduje pośród nich szkło szafirowe?

Najpopularniejsze typy szkiełek w zegarkach:

  • Hesalitowe – mimo tej szlachetnie brzmiącej nazwy, jest to szkiełko wykonane z plastiku, a dokładnie z oczyszczonego polipropylenu. Mimo utwardzania, szkło hesalitowe jest stosunkowo miękkie (2 w skali Mohsa) i podatne na zarysowania. Ma to jednak zaletę w postaci dużej elastyczności oraz możliwości łatwego spolerowania. Z tego powodu szkieł hesalitowych używa się nie tylko w tanich zegarkach, ale i modelach sportowych
  • Mineralne – szkiełka mineralne charakteryzują się wyższą twardością od hesalitowych. Osiągają twardość ok. 4-5 w skali Mohsa, a szkiełka mineralne utwardzane – ok. 6. Jednocześnie są na tyle sprężyste, że dobrze znoszą wibracje oraz delikatne uderzenia. Często stosuje się je w czasomierzach ze średniej półki, a także w zegarkach militarnych, survivalowych czy sportowych.
  • Szafirowe – twarde i najbardziej przejrzyste szkiełko do zegarków. Stosowane głównie w droższych modelach, choć można je spotkać także w modelach budżetowych. Szafir uzyskuje 9 w skali Mohsa, co oznacza, że może być zarysowany jedynie diamentem.

Jak powstają szafirowe szkiełka do zegarków?

Szafir to kamień szlachetny o charakterystycznej, dość ciemnej barwie. Jest niebieską odmianą korundu i cechuje się równie dużą twardością. Naturalne kamienie nie są jednak używane do produkcji zegarków. Szkiełka czasomierzy wykonuje się z szafiru syntetycznego, wytwarzanego z korundu i tlenku glinu. Pod względem chemicznym nie różni się on niczym od szafiru naturalnego i ma tę samą trwałość. Jest jednak krystalicznie przezroczysty, co zapewnia szkiełku zegarka najwyższą przejrzystość.
Zegarki ze szkłem szafirowym cieszą się dużym uznaniem w świecie czasomierzy, podobnie jak mechaniczne werki. Szafir jest materiałem ciężkim w obróbce, co przekłada się na wysoką cenę. Syntetyczny kamień wtłaczany jest do cylindrycznych form, a następnie cięty diamentowymi ostrzami. Do jego polerowania również używa się diamentów, tym razem w formie pyłu.

Szkło szafirowe w zegarku – jakie ma zalety?

Jedną z głównych zalet szafiru jest bardzo duża odporność na zarysowania. Niewiele jest materiałów zdolnych do wytworzenia nieestetycznych rys, dlatego zegarek zachowa idealny stan przez długi czas. Szkiełko szafirowe nie matowieje i nie pojawiają się na nim skazy, dlatego doskonale sprawdza się w przypadku zegarków garniturowych, diverów lub innych używanych w formalnych sytuacjach.
Niezwykle ciekawy efekt daje powłoka antyrefleksyjna stosowana w szkłach szafirowych do zegarków. Minimalizuje ona odbicia światła od szkiełka i umożliwia odczytanie godziny nawet w pełnym słońcu. Podwójna powłoka może wręcz stworzyć efekt… braku szkiełka! To efektowne rozwiązanie, zwłaszcza w modelach z ciekawie zdobioną, trójwymiarową tarczą.

Wady zegarka ze szkłem szafirowym

Szafir, nawet syntetyczny, to szlachetny materiał, o wielu zaletach. Niestety, ma też jedną podstawową wadę – kruchość. Jest to kamień odporny na zarysowania, ale nie uderzenia lub wygięcia, dlatego nie stosuje się go raczej w zegarkach sportowych (z wyjątkami). Spośród dwóch typów szkiełek – wypukłych i płaskich – odporniejsze są te drugie.
Autor: Szymon Sonik